موزه و خرابه هاي آنامور در ترکیه

حفاريهاي باستان شناسي بعمل آمده در سال ۱۹۶۰ توسط دانشمندان آمريكايي و كانادايي در شهر باستاني آناموريوم

حفاريهاي باستان شناسي بعمل آمده در سال ۱۹۶۰ توسط دانشمندان آمريكايي و كانادايي در شهر باستاني آناموريوم ، آنان را به فكر تاسيس موزه اي جهت احياي آثار فرهنگي اين شهر باستاني آنامور انداخت .

بناي اوليه موزه در سال ۱۹۷۶ در قطعه زميني به مساحت ۲۶۳۰ متر مربع در محله ” يالي ائولري ” پي ريزي شد . در سال ۱۹۹۰ امور ساخت و ساز اين بنا تكميل و از سال ۱۹۹۲ موزه فعاليتهاي خود را آغاز نمود . تا كنون كليه آثار باستاني بدست آمده از حفاري هاي صورت گرفته در اين منطقه و حوالي آن ، به دليل نبود موزه اي سالم در موزه هاي آلانيا و سيليفكه نگهداري مي شدند .


در سال ۱۹۸۴ با تخصيص كادر پرسنلي به اين موزه ، موزه جهت ارائه خدمات به شهروندان در يك واحد استيجاري واقع در بلوار آتاتورك شروع به كار كرد. با هماهنگي وزارتخانه ، موزه در اين سالها با فعاليتهاي خود سعي بر شناساندن خود داشته و موجب تثبيت فعاليت هاي اقتصادي ديگر اماكن فرهنگي و طبيعي موجود در آنامور و حوالي آن شد. در سالهاي ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶ اتمام هرگونه حفاري در بازمانده هاي شهر باستاني ” ريگ مانوئي ” واقع در “نكروپل بوزيازي (ناگيدوس) ” و قلعه “ماموره” تصويب شد .   حفاري هاي باستاني شهر آناموريوم كه قبلا” توسط آمريكاييها و كاناداييها به اتفاق يكديگر صورت گرفته بود ، بعدها به سرپرستي يك كانادايي بنام پروفسور دكتر جيمز راسل ادامه يافت . از سال ۱۹۸۶ به بعد نيز وزارت فرهنگ تحت سرپرستي مدير موزه آنامور و به مسئوليت پروفسور دكتر لونت زوراوغلو عضو هئيت علمي دانشگاه سلجوق ، حفاريهاي منطقه آيدينجيك (كلندريس) را آغاز نمود .


تعداد آثار باستاني بدست آمده از مردمان آنامور ، موجود در موزه هاي آلانيا ، سيليفكه و موزه تعطيل شده اردملي تا به امروز با افتخار به ۷۰۰۰ عدد رسيده است .در طبقه بالاي موزه آنامور ، اتاق هاي اداري ، كتابخانه ، عكاسخانه و سالن كنفرانس جاي گرفته اند و در طبقه پايين آن نيز كافه تريا ، بخش آثار باستاني و مردم شناسي ، نمايشگاه آثار قديم و لابراتوار جاي گرفته اند . به جهت اهميت موضوع قاچاق آثار باستاني ، در سالن كنفرانس نمايشگاههايي در زمينه عكس ، تصوير ، مجسمه و … با مضامين آموزشي داير مي شوند . در بخش مردم شناسي ، نمونه هايي زيبا از آثار و صنايع بومي ، فرهنگي و معيشتي از دوران چادرنشيني تا دوران انتظام كنوني به چشم مي خورند .  

در بخش مردم شناسي ، نمونه هايي از كليم هاي رنگارنگ و مزين به آينه و منجوق و نيز نمونه هايي با كنده كاريهاي رويه اي چون : آسياب چوبي قهوه ، قهوه سرد كن ، قوطي قهوه ، آينه ‌دان ، گنجه صدف نشان ، جا قاشقي كنده كاري شده به شكل قاشق ، جاباروتي ، ربع چوبي ، هاون ، عصاي عاشق ، استامپ كنده كاري شده و ظرف و ظروف فلزي متنوع ساخته شده به شيوه حكاكي برجسته ، شمشيرهاي سياه قلم شده ، طپانچه هاي چوپان ، آويزهاي نقره اي مليله دوزي شده ، گردنبند ، گوشواره ها ، زينت آلات مختلف ، ديگ و بشقابهاي مسي ، جوراب پشمي ، بند تنبان ، دستمال سفره ، خورجين ، شال كمر ، كيسه زر و توتون ، افسار شتر و نمونه هايي از ساعت در اين مكان به معرض نمايش گذارده شده اند .

كلندريس

 بقاياي كلندريس در استان ايچل ، شهر آيدينجيك داراي يكي از بهترين بنادر سواحل آناتولي جنوبي است . درباره بانيان اين شهر معلومات دقيقي در دست نيست ولي آپولودروس يكي از نويسندگان عهد قديم ، ساندون ها را بانيان اين شهر مي داند . قدمت آثار بدست آمده از حفاريهاي صورت گرفته در اين منطقه از سال ۱۹۸۶ تا كنون به ۸ قرن قبل از ميلاد مي رسد . در اواخر اين قرن ، بازرگانان ايونيا از آناتولي غربي و جزاير همجوار به اتفاق بازرگانان ناگيدوس در كلندريس جهت امور مبادلاتي خود ، بازار و مركز تجاري بزرگي را داير كردند . منابع قديمي باز هم ساموس ها را بانيان اين شهر مي دانند .   كلندريس اولين دوران اوج خود را در قرون ۴ و ۵ قبل از ميلاد داشته است چرا كه كلندريس شرقي ترين نقطه اي بود كه در پيمان دريايي آتتيك – دلوس عليه ايرانيان به رهبري آتيناها قرار داشت . مزارهاي يافت شده در اين منطقه ، وجود ارتباط با دنياي غرب را نيز تاييد مي كند . در زمان يوناني ها ، با پادشاهي پتولمايوس در كشور مصر ، كلندريس در يكصد سال قبل از ميلاد زير تجاوزات و حمله هاي راهزنان دريايي ، در وضعيت نامناسبي قرار داشت .   دومين دوران اوج كلندريس زماني بود كه كلندريسي ها با روميان براي مقابله با راهزنان هم پيمان شدند و در نتيجه آن ، آرامش و امنيت را به راه تجاري – دريايي آكدنيز بازگرداندند . در سده هاي ميانه ابتدا بيزانس و سپس كلندريس كه به حكمراني سلجوقيان درآمده بود ، از دوران عثمانيها تا اوايل قرن بيستم داراي مهمترين فعاليتهاي بندري بين آناتولي و قبرس بوده اند. .  تعداد آثار بدست آمده از شهر باستاني كلندريس تا به امروز بسيار اندك است . قلعه ها ، متعلق به سده هاي ميانه است . حمام بندري متعلق به قرون ۴ و ۵ ميلادي مي باشد . سالن تئاتر هم به دوران رومي ها باز مي گردد . از مزارهاي موجود در اين شهر طي قرن ششم قبل از ميلاد تا قرن چهارم ميلادي ، مزارهايي در كوه ، مزارهاي طاق گنبدي و مزارهاي يادبودي مسقف به چشم مي خورند . كشف يك كاشي زمينه در سال ۱۹۹۲ مربوط به قرن پنجم ميلادي نمونه اي بي نظير از منظر و چشم انداز اين شهر است . 

ناگيدوس

همچون كلندريس ، بقاياي ناگيدوس نيز يكي از قديمي ترين شهرهاي منطقه مي باشد كه در شهر يوزباشي بر روي تپه اي نزديك ساحل قرار گرفته است . آنچه ما از اين شهر مي دانيم تنها مربوط به قلعه هاي اين شهر است . پل مستقر بر روي رودخانه بوزيازي حرفهاي براي گفتن از دوران رومي ها دارد . در بين مكانهاي تاريخي به جاي مانده از دوران بيزانس ها و روميان ، بقاياي بناي يك حمام هم وجود دارند .   منابع قديم ، ساموس ها را بانيان ناگيدوس ، همچون بانيان كلندريس مي دانند .   تحت السلطه بودن ناگيدوس توسط ايرانيان بين قرون ۴ و ۵ قبل از ميلاد از سكه هاي ضرب شده توسط والي ايران آشكار است . ناگيدوس در دوران يونانيان اگر چه تحت تاثير حكمراني پتولمايوس مصر قرار گرفته بود ولي بعدها توان خود را در مقابله با حملات و تجاوزات راهزنان از دست داد . اكثر آثار به نمايش گذاشته شده در موزه از مزارهاي غربي شهر بدست آمده اند. . اين آثار سفالي بجاي مانده از قرون ۳ و ۴ قبل از ميلاد در كنار گورها و مزارها و يا در داخل آنها به عنوان هداياي مردگان محسوب مي شدند.   محله يالي ائولر ، خيابان آتاترك ، خيابان فخري گورگولو ، شماره : ۸ ، آنامور تلفن :۸۱۴۱۶۷۷ (۰۳۲۴) فاكس : ۸۱۴۳۰۱۸ (۰۳۲۴) موزه به استثناي روزهاي دوشنبه از ساعت ۳۰/۸ الي ۳۰/۱۲ و از ساعت ۳۰/۱۳ الي ۳۰/۱۷ براي عموم داير است .  

خانه آتاتورك ايچل – مرسين

 مديريت كل موزه و آثار تاريخي

موزه خانه آتاتورك


اين بنا در مركز شهر و در يكي از خيابانهاي اصلي و پر رفت و آمد مرسين بنام ” خيابان آتاتورك ” واقع شده است . اين بنا در سال ۱۸۹۷ توسط سركنسول كشور آلمان آقاي كريستمان به دليل ازدواج وي با خانواده ماوروماتي اهل مرسين جهت اقامت خود ساخته شد. معمار اين بنا نامشخص است . به مرور زمان ، مردم به اين بنا كريسمان ( كريزمان مهمان ) نام نهادند و بعدها به عنوان مهمان سراي ماوروماتي شناخته شد .   اين بنا با مساحت ۱۲۷۰ متر مربع واقع در فضايي باز تا سال ۱۹۷۲ تحت مالكيت خانوداه تاهينجي بوده است . در سال ۱۹۷۲ اين بنا از طرف نبيل هايفاوي خريداري شده و تا سال ۱۹۷۶ به عنوان كالج توروس از آن استفاده مي شده است . از سال ۱۹۷۶ به بعد اين بنا توسط انجمن شهرداري در همان سال به ” خانه آتاتورك ” تغيير نام داد .   در سال ۱۹۸۰ اين بنا تحت مرمت و بازسازي قرار گرفته و جزء آثار ملي به ثبت رسيد . از سال ۱۹۸۲ اين بنا تحت مالكيت وزارت فرهنگ مي باشد . هزينه هاي مرمت و بازسازي اين بنا تا سال ۱۹۹۲ رقمي در حدود يك ميليارد ليره برآورد شده و در نتيجه اين بنا با نام ” موزه و خانه آتاتورك ” از تاريخ ۱۲ اكتبر ۱۹۹۲ فعاليت رسمي خود را آغاز نمود .   در طبقه پايين موزه و خانه آتاترك مرسين بخشي با عنوان ” عكس ها و اسناد موزه آتاتورك ” برپا شده است و همچنين به تعداد ۲۲ عدد اشيا منحصر به فرد از موزه آنيتكابير آنكارا به معرض نمايش گذاشته شده اند .  از هفت اتاق موجود در طبقه بالا رو به سالن نمايش آثار مردم شناسي ، دو اتاق براي خواب ، يك اتاق جهت انجام امور اداري و چهار اتاق جهت نشيمن به بهره برداري رسيده اند . 

 خانه آتاتورك مرسين

موزه ايچل – مرسين

 مديريت كل موزه ها و آثار فرهنگيي

 موزه مرسين


اين موزه در سال ۱۹۷۸ كه بخش كوچكي از ساختمان قديمي مردمي بود ، پس از مرمت و بازسازي همين بنا و تبديل شدن آن به يك مركز فرهنگي در سال ۱۹۹۱ به كار خود ادامه داد .   در اولين سالن آثار سنگي به معرض نمايش گذاشته شده اند . در دومين سالن آثار مربوط به اعصار ماقبل تاريخ ، عصر سنگي و عصر برنز قديم بدست آمده از حفاري هاي يوموك تپه و گوزلو كوله از قديمي ترين مراكز مسكوني آناتولي به معرض نمايش گذاشته شده اند . از اين آثار ظروف دو دسته دار آشاميدني ، ظروف فنجان مانند با دسته هاي سبدي دو تايي ، سه تايي و چهارتايي ، كوزه هاي دهن منقاري و ظروف رنگارنگ مختلف ديگر مي باشند .
ديگر آثار برنزي و جام ، ظرف و ظروف سفالي مربوط به دوران برنز قديم ، دوران اورارتو ، كلاسيك ، دوران يونانيان ، و دوران روم و بيزانس به ترتيب دوره تاريخي به معرض نمايش گذاشته شده اند . سكه هاي طلا ، نقره و برنز متعلق به دوران كلاسيك ، يوناني ، روم ، بيزانس و اسلامي همراه با گنجينه هاي بيزانس كوستولو در همان سالن در معرض نمايش قرار دارند .   در سالن سوم طبقه بالا ، آثار مردمشناسي چون زيور آلات نقره اي ، تسبيح ، لباس هاي دست دوزي شده ، دستمال سفره ، اشيا فلزي و چوبي ، كليم ، اسلحه هاي گوناگون و آثار مشابه ديگري به معرض نمايش گذاشته شده اند .  در باغ موزه ، آثار سنگي مربوط به دوره هاي مختلف تاريخي به چشم مي خورند.

 خيابان آتاتورك ، مركز فرهنگي ، ساختمان خانه مردمي

تلفن: ۲۳۱۹۶۱۸ (۰۳۲۴) فاكس : ۲۳۱۹۶۲۹ (۰۳۲۴) موزه به استثناي روزهاي دوشنبه همه روزه از ساعت ۳۰/۸ الي ۳۰/۱۲ و ۳۰/۱۳ الي ۳۰/۱۷ براي عموم داير است . 

موزه ايچل – سيليفكه

 مديريت كل موزه ها و آثار فرهنگي

موزه سيليفكه

 در شهر سيليفكه اولين فعاليت هاي موزه طي سالهاي ۱۹۴۰-۱۹۳۹ با تمركز در مدرسه جمهوريت يكي از بناهاي قديمي شهر آغاز شدند . در سال ۱۹۵۸ بخشي از اين موزه به منظور انبار مورد استفاده مي شده است .
ساخت بناي موزه كنوني در سال ۱۹۷۳ شروع شد و در همين سال ساختمان اداري و سالن هاي نمايش اين موزه كار خود را آغاز نمودند .  موزه سيليفكه در دو طبقه و در داخل يك پارك قرار گرفته است . اين موزه داراي ۲۰۳۳۷ عدد اثر باستاني و مردم شناسي مي باشد .  در اين موزه آثاري از دوران سنگي دوره ۱۲۰۰ قبل از ميلاد ، دوران عهد قديم ، دوره يونانيان ، روميان ، بيزانس ، سلجوقيان و عثمانيان به معرض نمايش گذاشته شده اند .   عمده ترين آثار طبيعي و فرهنگي موزه از آن جنت – جهنم ، اوزونجا بورج ، اولبا هولمي ، آپهروديزياس ، كلندريس ، جانبازلي ، كورياسيون ، كوريكوس ، سلكيا ، ميلا ، ميدانجيك و اورا مي باشند .  

تعداد آثار : ۲۰۳۳۷

تعداد آثار باستاني : ۲۹۷۵

تعداد آثار مردمشناسي : ۱۴۱۰

تعداد سكه : ۱۵۸۷۵

تعداد مهر : ۷۷

خيابان تاشوجو ، شماره : ۱۱۱ ، سيليفكه

خانه آتاتورك ايچل – سيليفكه

 مديريت كل موزه ها و آثار فرهنگي

خانه آتاتورك سيليفكه


شهر سيليفكه توسط آتاتورك كبير با داشتن وضعيت كشاورزي مناسب و دارا بودن اولين شركت تعاوني كشاورزي و زراعي ، تاسيس شده توسط وي و به ياري روستائيان منطقه ، چهار بار در زمانهاي مختلف بازديد شده است.   اين بناي آجري دو طبقه با ۳۲۹ متر مربع زير بنا واقع در محله ساراي ، در روز سه شنبه مورخه ۲۷ ژانويه ۱۹۲۵ ميزبان آتاتورك در اولين ديدار وي از اين شهر بوده است . اين بناي متعلق به حاجي خلوصي افندي رئيس شهرداري سليفيكه در آن زمان ، بعدها به وارثين وي انتقال گرديد .   بناي ياد شده به سبب ارزش تاريخي و معماري آن در سال ۱۹۸۲ توسط وزارت فرهنگ و توريزم و مديريت كل موزه ها و آثار باستاني جز آثار ملي به ثبت رسيد . كار بازسازي اين بنا در سال ۱۹۸۳ شروع و در سال ۱۹۸۴ خاتمه يافت و در سالهاي ۱۹۸۶-۱۹۸۵ از طرف مديريت كل موزه ها و آثار باستاني جهت داير نمودن موزه در اين مكان ، در طبقه اول اين بنا بخش اداري و كتابخانه عمومي و در طبقه بالاي آن خانه آتاتورك ( خانه موزه) افتتاح گرديدند .  به هال موجود در ميانه اين طبقه با طرحي مربعي شكل ، اتاق هاي پذيرايي ، اتاق نشيمن با نمازخانه و اتاق اداري با آشپزخانه مشرف مي باشند . اين موزه به شكلي مهيا شده كه بازتابي كامل از آن دوران و منطقه باشد . بخش نمايشگاه اين موزه از آثار مردمشناسي منطقه سيليفكه و از بخش نمايشگاه موزه سيليفكه بهره برده است. در اين موزه ، اتاق خوابي كه آتاتورك در روز ۲۸ ژانويه ۱۹۲۵ مهمان بوده ، ظروف غذاخوري وي ، طپانچه كوچك هديه داده شده از طرف آتاتورك با امضاي ” قاضي م . كمال ” به صادق تاشوجو صاحب اين بنا ، اسناد و عكس هايي درباره شركت تعاوني كشاورزي تاسيس شده توسط آتاتورك در معرض نمايش قرار دارند.  

موزه ايچل – تارسوس

 مديريت كل موزه ها و آثار فرهنگي


شهر تارسوس يكي از مراكز مهم فرهنگي چكوروا از ۷۰۰۰ سال قبل از ميلاد تا كنون هميشه مهد تمدن و فرهنگ بوده است . تارسوس بين قرون ۱۸-۱۷ ميلادي نظر گردشگران خارجي را به خود جلب كرده و به محلي براي تحقيق محققين خارجي مبدل گشت . طي تحقيقات صورت گرفته ، اهميت تارسوس در تاريخ چكوروا افزون يافته است. چرا كه بين سالهاي ۱۹۴۸-۱۹۳۷ يافته هاي حفاريهاي صورت گرفته توسط هتي گلدمن در گوزلو كوله هويوغو واقع در مركز تارسوس امروزي ، دريچه اي را به تاريخ دوران قديم چكوروا گشود . اين يافته ها و آثار فرهنگي به نزديك ترين موزه ، موزه آدانا انتقال يافتند. همچنين بين سالهاي ۱۹۴۴-۱۹۴۳ طي عمليات حفاري در ساختمان دادگستري واقع در مركز شهر تارسوس آثار موزائيكي متعلق به قرون سوم و چهارم ميلادي بدست آمدند كه امروز در موزه هاتاي به معرض نمايش گذاشته شده اند . به دليل پيدايش زياد آثار باستاني از بافت زيرين تاريخي شهر تارسوس ، طي حفاريهاي متدوال در مركز شهر و وجود آثار معماري و تاريخي زياد در ميادين و كوچه هاي مركزي شهر تارسوس امروزي ،براي اولين بار در سالهاي ۱۹۷۰-۱۹۶۹ ايده ايجاد موزه در اين شهر را به ميان كشيد . 


مدرسه گباد پاشا واقع در مركز شهر ، ساخته شده توسط گباد پاشا يكي از خان هاي دوره رمضان اوغلوها به سال ۱۴۵۰ ميلادي در چكوروا ، طي سالهاي ۱۹۷۰-۱۹۶۹ با جمع آوري آثار و اشيا ذيقيمت كار خود را به عنوان موزه آغاز و در سال ۱۹۷۱ به عنوان موزه اي رسمي در استان به فعاليت خود ادامه داد .   در موزه ، تعداد آثار بدست آمده از طريق حفاريهاي صورت گرفته ، مصادره ، خريد و فروش ، و يا بدست آمده از كنار آثار معماري موجود در مركز و اطراف تارسوس به ۳۵۰۰۰ عدد مي رسد . اين موزه به دليل نداشتن جايي مناسب و كافي ، با تمامي مجموعه و آثار ۷۵ ساله خود از فرهنگ و تمدن تارسوس به ساختمان جديد خود ، تكميل شده در سال ۱۹۹۸ انتقال يافت و در آنجا به فعاليتهاي خود ادامه داد . همچنين در كليساي اس تي پائول بازمانده از قرون ۱۹-۱۸ در سال ۲۰۰۰ فعاليتهاي بازسازي و مرمت جهت خدمتگزاري به توريزم هاي مذهبي ادامه دارد .

ساختمان مركزي فرهنگ ، تارسوس

 تلفن : ۶۱۳۰۶۲۵ (۰۳۲۴) فاكس : ۶۱۳۰۸۰ (۰۳۲۴)

موزه به استثناي روزهاي دوشنبه همه روزه از ساعت ۳۰/۸ الي ۳۰/۱۲ و ۳۰/۱۳ الي ۳۰/۱۷ براي عموم داير است .