مکانهای دیدنی در ترکیه، موزه برگاما

در سال ۱۸۷۸ تحت مديريت كارل هومان و كارل جونز در نتيجه حفاريهاي باستانشناسي در برگاما و در حين كاوشهايي كه در 

در سال ۱۸۷۸ تحت مديريت كارل هومان و كارل جونز در نتيجه حفاريهاي باستانشناسي در برگاما و در حين كاوشهايي كه در سالهاي ۱۹۱۳-۱۹۰۰ در اكروپولده انجام گرفت جنب خانه المان امروز يك انبار موزه ساخته شد. اين انبار يكي از دو انبار موزه باستانشناسي موجود تركيه بشمار ميرود. در اپي جنگ جهاني اول حفاريهاي برگاما متوقف شد و در سال ۱۹۲۷ تحت مديريت تئودور ويگاند مجددا از سر گرفته شد. در همان سال همزمان با حفاريهاي آكروپول حفاري در آسسكلپديون آغاز شد و بديت ترتيب تعداد آثار بدست آمده افزايش پيدا كرد و نياز به ساختمان موزه جداگانه افزايش يافت. در سال ۱۹۳۲ مارشال فوزي چاكماك سفري به برگاما كرد و با مسئله از نزديك آشنايي پيدا كرد و پس از بازديد دستور ساخت يك موزه را صادر كرد. ايجاد موزه با همكاري مشترك تركيه-آلمان طراحي شد و محل يك گورستان قديمي كه مكان امروزي موزه است انتخاب شد. هارولد هانسون و برونو ميير معماران اين طرح پروژه اي را تهيه كردند كه در پايان سال ۱۹۳۲ به اتمام رسيد و بنا به درخواست فرماندار ازمير كاظم ديركين عمليات ساخت در سال ۱۹۳۳ آغاز شد. در تاريخ ۱۳ ماه نيسان سال ۱۹۳۴ مصطفي كمال آتاترك از برگاما بازديد كرد و در حين بازديد مركز بهداشتي و تندرستي در آسكلپيون از عمليات بناي موزه نيز بازديد كرد. ساختمان موزه برگاما در ۳۰ ماه اكيم سال ۱۹۳۶ به اتمام رسيد و توسط فرماندار ازمير فضلي كولچ براي بازدي افتتاح شد.

ساختمان موزه در محوطه اي وسيع با با گالريهاي دلباز و حياطي بسيار بزرگ كه در پشت ان سالنهاي نمايش قرار داشت هماهنگي كامل با محيط اطراف ساخته شده بود. مكانهاي نمايش حياط براي نمايشهاي باز مناسب بودند و آثاري در اين مكان به نمايش گذاشته شد. در سال ۱۹۲۴ در ساختمان خانه مردم برگاما فعاليت موزه مردم شناسي و باستانشناسي آغاز شد و با اين اقدام كارهاي جديد به محل موزه منتقل شد. آثار مردم شناسي موزه پس از ساخت ساختمان دوقلو در سال ۱۹۷۹ براي ساختمان امروزي موزه خريداري شد. ساختمان دوقلو حياط براي توسعه سالنهاي نمايش به ان افزوده شد و دري از حياط وردي براي آن ايجاد شد. در سمت ديگر موزه كه خالي رها شده بود و قسمت پشت و جنب آن بعدها انبار آزمايشگاه عكاسخانه و آرشيو و ساير اضافه شد آثار موزه از دوره اوليه برنج تا دوره بيزانس از حفاريهاي برگاما و اطراف بدست آمده بود. در ميان يافته هاي اطراف نمونه هايي از مجسمه سازي پرگفامون و يافته هاي دوره پيتان و گرينيون و تراكوتهاي دريايي توجه بيشتري را جلب ميكرد. در بخش قوم شناسي قاليهاي منطقه گليم (بافته هاي كوزاك برگاما ياغجي بدير يونت داغ) پارچه ، نمونه هاي دست دوز و كارهاي دستي و گاه نيز كارهايي از ساير مناطق آناتولي در معرض نمايش قرار دارند.

آدرس: محله ظفر ، جاده جمهوريت ، شماره ۶ برگاما

 تلفن: ۶۳۱۲۸۸۳ (۰۲۳۲) فاكس: ۶۳۱۰۷۷۷ (۰۲۳۲)

بجز روزهاي دوشنبه همه روزه از ساعت ۱۷٫۳۰ الي ۳۰-۸ براي بازديد باز است.

 موزه افس – ازمير

فيلم موزه راسته بازار

در مناطقي كه تجارت قديمي تركيه شكل گرفته بود مكاني است با رواقهاي متعدد براي كسانيكه از محل عبور ميكنند. در عين حال براي پخش كارهاي توليدي صنوف مشابه نيز مكان فعاليت بشمار ميرود. در روستاهاي قديمي تركيه بر اساس سنت عثماني تجارت در راسته بازارها اساس يك سيستم و كدهاي اخلاقي انجام ميگرفت. بر اساس اين سيستم هر صنف كاري در بين خود محلي داشتند كه “لونجا” ناميده ميشد و هر صنعتكار بايد در لونجاي خودش عضو ميشد و مبلغ معيني را نيز بعنوان عضويت به آن پرداخت ميكرد. در اين لونجاها سرکارگری، پادويی و استداکاری و طبقات مشابه صنفي وجود داشت و براي ارتقا به صنف بلاتر بايد از خود هنری نشان میدادند. برای بالا رفتن از اين نردبان اخذ مجوز استاد یا پير ضروری بود. هر فرد صاحب حرفه پس از عضو شدن در صنف و استاد شدن که طی مراسم خاصی انجام میشد میتوانست در راسته بازار صاحب مغازه شود. صنعتکارانی که توانایی مالی راه انداختن یک دکان را در راسته نداشتند میتوانستند از “لونجا” کمک مالی بگيرند.

 

آسياب

کوبيدن و آرد کردن غله بمنظور طولانی کردن عمر آن کار خاصی لازم است. جوامع اوليه از صخره های کوه برای آرد کردن استفاده ميکردند. از دوره نئوميتيک يعنی سده ۵ قبل از ميلاد بجای استفاده از صخره از سنگی که وسط آن کود بود و با سنگ ديگری که در آن بو و با دست حرکت ميکرد غله را له ميکردند. پس از سده ۵ قبل از ميلاد سنگ بالایی بزرگتر شد که وسط آن فاصله داشت تا قله از اينجا به سنگ پايينی ريخته شود. سپس دسته ای برای گرداندن بدان اضافه شد تا عمل گرداندن راحتتر انجام شود. آسيابهايي که با حيوانات عظيم الجثه مثل اسب و الاغ و گاو کار ي کردند از سده ۲ قبل از ميلاد در سواحل دريای مديترانه مورد استفاده قرار گرفته است. آسيابهای آبی در سده ۱ قبل از ميلاد مورد استفاده بوده اند. بر اساس آزمايش نیروی بدنی و جسمی در کشاورزی نقش عمده دارد و در عصر ما با وجود توسعه تکنولوژی منطقه ای تغيير چندانی در اين امر ايجاد نکرده است.

 آرايشگاه لوکس

تا ۵۰ سال قبل در هر روستای ترکيه یک مغازه “آرايشگاه لوکس” با همين نام وجود داشت که در هر مغازه یک استاد، یک شاگرد و یک پادو کار ميکردند. استاد مردان معروف ده ، دستيار او جوانان و کودکان را اصلاح ميکردند و پادو موهای روی زمين را جارو ميکرد و در صورت لزوم به مشتريها چای و يا قهوه ميداد و در اوقات بيکاری به دقت کارهای استاد را تماشا ميکرد تا ياد بگيرد و آرايشگاهها محل بررسی مسائل روز، شايعات و مکان مباحثات سياسی بود. آرايشگرها بطور کلی خيلی مرتب، تميزپوش، موهای مجعد روغن خورده و ظاهر بيرونی آنها بسيار با وقار بود و افراد نمونه بحساب می آمدند. در صورت لزوم ختنه نيز ميکردند، دندان ميکشيدند و به همين دليل در بين مردم احترام خاصی داشتند.

توليد روغن گل و عصاره گل

 توليد روغن و عصاره گل در گلخانه ها نتوانستند با تکنولوژی جديد رقابت کنند و رو به نابودی رفتند. تهيه عصاره گل و روغن گل در گلخانه ها از طريق چکاندن از برگها انجام مي شد. زمان توليد تنها در ماه ارديبهشت انجام شدنی بود. توليد گل از ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد توسط سومریها آغاز شد. بعدها آشوریها نیز پرورش گل و تولید روغن گل و عصار گل را انجام میدادند. در آناتولی از سده های ۱۳-۱۲ این کار در حال انجام شدن است. ابن بطوطه که در قرن ۱۴ میزیست در سیاحتنامه خود مینویسد که در بخش گل حصار بوردور به او عطر گل تقدیم کردند. اروپاییها تهیه عطر گل و روغن گل را از ترکها آموخته و از سده ۱۷ آغاز کردند. در گلخانه راسته موزه افس از ۳۵۰۰ کیلوگرم برگ گل ۱ کیلو عطر و ۱۰۰۰ گیلوگرم روغن گل تهیه میکنند.

 

منجوق جشم زدن

 در حفاریهای دوره قبل از تاریخ آناتولی به تعداد زیادی منجوق جشم زدن برخوردند که فرم های اولیه منجوقهایی هستند که در دوره ما در منطقه دریای اژه در کمال پاشا و گورج تولید میشوند. شیشه در کوره مخصوصی با ۱۰۰۰-۹۰۰ درجه حرارت آب میشود و پس از رنگ شدن با میله آنگی گرفته به صورت دلخواه شکل میدهند. از آنجاییکه برای جشم زدن استفاده میشود رنگ آبی مقبولترین رنگ است. در زمان ما آنها بصورت تسبیح، جا کلیدی و تک و در رنگهای متفاوت ساخته میشوند. در راسته موزه افس در بخش آتلیه منجوقها کوره ای که در وضعیت فعال است از بخش کمال پاشا آورده شده است. کلیه منجوقهایی که در معرض نمایش هستند نو میباشند و ضمن تولید در همین آتلیه برای فروش نیز ارائه میشوند.

 ساخت خنجر ترک-قوسدار

 خنجر قوسدار ترک به طول ۱۰۰-۵۰ سانتیمتر خنجری است که به راحتی در قبضه اش مینشیند. برای اولین بار در اوایل قرن ۱۴ مورد استفاده قرار گرفته است. بدنه آن از فولاد محکم و قبضه اش از شاخ ساخته شده و با کمربند پهنی به کمر بسته میشد. مکانهایی که این خنجر در آن ساخته میشد همین نام را میگرفتند. در منطقه دریای اژه ، استان دنیزلی و موغلا بخشهای یاتاغان صدها سال برای ارتش عثمانی خنجر تولید میکردند.

حمام سعادت خاتون

 ریشه حمام های ترک از حمامهای روم است. در این دوران حمامها تنها محل تمیز شدن نبودند ، بلکه محل ورزش و ماساژ و محل گفتگو بشمار میرفتند. فرهنگ حمام در دوره رومیها جایگاه مهمی داشت و تا اواسط دوره بیزانس بطول کشید و بعدها در کشورهای دریای مدیترانه و اروپا رو به فراموشی گذاشت و با ترکها مجددا بصورت فعال وارد صحنه شد. در آناتولی در دوره امپراتوری سلجوقیان و عثمانیها حمامهای بسیاری با ارزش هنری و حرفه ای ساخته شده است. در بخش سلجوق ۷ حمام قدیمی ترک وجود دارد. در یکی از کتیبه ها این حمامها نامش حمام سعادت خاتون ثبت شده است. هنوز در مورد شخصیت سعادت خاتون اطلاعی در دست نیست و گمان میرود که در زمان امارت آیدین اوغوللاری از این خانواده بشمارمیرود. حمام متعلق به قرن ۱۶ است و خصوصیات عمده حمامهای ترک را نمایش میدهد و دارای سه بخش گرم ، ولرم و سرد است. حمام که تا سال ۱۹۷۰ در وضعیت مخروبه بود در سال ۱۹۷۲ توسط موزه افس مرمت شد. حمام بهمراه کارونسرای نزدیک موزه افس که بعنوان سالن کنفرانس استفاده میشود و مسجد ایاسولوک یک مجموعه را به وجود آورده است.

 جان مقدس در دین مسیحیت از دو شخصیت مهم یکی پل مقدس و دیگری جان مقدس است. هر دوی این شخصیتها در افس زندگی کرده اند. اولی ۶-۵ سال را با تبلیغ دین جدید و موعظه در افس سپری کرده است. دومی اواخر عمر یکصد ساله اش را به نوشتن عهد جدید سپری کرده و در همین محل وفات یافته است. مقبره وی در تپه آیاسولوک قرار دارد. کلیسایی که توسط یوستنین بر روی مقبره او ساخته شد از یادگارهای عظیم دوره میانه به حساب می آید. زمانیکه حضرت عیسی در میان سرمستیها و قهقهه های قدس به چهار میخ کشیده شد، تنها جان مقدس و مادر حضرت عیسی بالای سر او بودند. حضرت عیسی یه زحمت رویش را به جان مقدس کرد و گفت ” جان این مادر توست ” و سپس رویش را به مادرش کرد و گفت ” مادر این پسر توست”. به همین ترتیب حواری عیسی تا آخر عمر این مسئولیت را قبول کرد و به دوش گرفت. پس از مصلوب کردن حضرت عیسی در میان مردم ناآرامی و بیتابی حکمروا شد. سپس برادر جان مقدس کشته شد. جان مقدس دریافت که دیگر نمیتواند در این شهر که بوی خون میدهد بماند. در بین سالهای ۳۹ و ۴۸ میلادی هیجگونه اطلاعاتی در دست نیست. در این دوره سایر حواریون مسیح به اطراف رفته و دین او را موعظه کرده و در بسط آن میکوشیدند. این ۸ سال خالی دلیلی بر ماندن او در شهر افس است. در سده ۶ میلادی در زمان امپراطور یوستینین .به دستور او بر روی مزار سنت جان یک کلیسا ساختند. این محل در روی تپه ای در شرق عبادتگاه آرتمیس بود که ایاصولوک نامیده میشود. پس از این بنا شهری که بدستور لیسیماخوس ساخته شده بود بنا به اقتضای اقتصادی به دامنه تپه های ایاسولوک منتقل شد. سرانجام در سده ۱۰ شهر افس در اطراف تپ ساخته شد.

کلیسای سنت جان

جان مقدس به افس آمد، در اینجا زندگی کرد و ۴ کتاب عهد جدید را نوشت و در همین مکان وفات یافت. او ۴ کتابش را در همین کلیسای قدیمی گردآوری کرد. این کلیسا قبل از آمدن سلجوقیان وجود داشت. در پی حفریاتی که در اینجا انجام گرفته است مشخص شد که بسیاری از یافته ها به یونان ، اتریش و سایر کشورها قاچاق شده است. امروزه معلوم شده است که در اطراف مقبره سنت جان ۵ مزار کوچک دیگر وجود دارد. بنا به خواست جان مقدس چنج مزار دیگر با مزار او به شکل صلیب ساخته شده اند. در بیت مسیحیان اینجا بعنوان مرکز صلیب دانسته آنرا محترم میدارند. این کلیسا بعدها توسط خدایان تخریب شده است.لیکن بعدا در زمان امپراطور یوستینین بدستور او کلیسای بزرگی در اینجا ساخته شد. این کلیسای بطول صد متر دارای گنبدی با ستونهای زیبا و باغچه ای در اطرافش است. کلیسا در دو طبقه با ۶ قبه بزرگ و ۵ قبه کوجک است. در ضمن آتش سوزی در نیمه دوم سده اول میلادی پولهای فلزی بدست آمد. این نشان میدهد که مقبره سنت جان از همان زمان مورد زیارت مردم بوده است. جاههای مقدس، مکانهایی که در آن آیات گفته شده و خاکستر هایی که برای هر نوع بیماری درمان بوده است در زیر این قبه ها قرار داشت.

 آبهای شفابخش مقدسی که از کنار مقبره سنت جان جاری بودند برای زوار آن دوران بسیار با ارزش بودند. پس از ۵-۴ سال جان مقدس با رقیبش آرتمیس به همدیگر زندگی کردند. عبادتگاه آرتمیس هرقدر مورد تجاوز و غارت قرار گرفت لیکن به مقبره جان مقدس تعدی نشد. این مقبره حتی کمتری خسارتی نیز ندید. زیرا او خلف عیسی و پیام مهم انسانیت بود. مقبره او در یک تپه مانند کلیسای سنت ماری که بدون خلف بود برپا شده بود. یادوار او مورد بی مهری طرفداران او در غرب قرار نخواهد گرفت. ترکها علیرغم فتح افس در نیمه اول سده ۱۱ بیزانسها تا اوایل قرن ۱۴ منطقه را ترک نکرده بودند. شهر توسط خاندان منتش اوغوللاری عیسی بیگ فتح شد (مسجد عیسی بیگ یادگار این دوران است که در نقشه قابل رویت است). شهر در سال ۱۳۴۸ بعنوان مرکز امارات آیدین اوغللاری انتخاب شد. سپس شهر در سال ۱۳۹۰ توسط عثمانیها فتح شد. بعدها شهر اهمیتش را از دست داد و ازمیر اهمیت کسب کرد. در سال ۱۹۱۴ نام ایاصولوک به سلجوک تبدیل شد. جعیت شهر ۵۰ سال قبل ۱۰۰۰ نفر بود و اکنون ۱۸۰۰۰ نفر است.

 آدرس: محله آتاتر ، جاده کوش آداسی ، سلجوک

تلفن: ۸۹۲۲۶۰۱۰ (۰۲۳۲) فاکس: ۸۹۲۷۰۰۲ (۰۲۳۲)

به جز روزهای دوشنبه همه روزه از ساعت ۱۷٫۳۰ الی ۸٫۳۰ برای بازدید عموم باز است.

 

مدیریت موزه چشمه – ازمیر

مدیریت کل موزه ها و میراث فرهنگی

 موزه چشمه تاریخچه کوتاه

یکی از جاهای دیدنی و تاریخی فرهنگی بخش چشمه “قلعه چشمه” است. قلعه چشمه در زمان سلطان بایزید دوم در سال ۱۵۰۸ ساخته شده است. بنا توسط معمار محمت فرزند احمد و توسط فرماندار آیدین میر حیدر بنا شده است. قلعه که به خوبی حفظ شده و در وصعیت خوبی به ما رسیده است مکان موزه باستانشناسی چشمه است. موزه چشمه نخستین بار در سال ۱۹۶۵ با اسلحه هایی که از موزه توپکاپی استانبول آورده شده بود برای بازدید افتتاح شد و تا سال ۱۹۸۴ بهمان صورت فعالیت کرد. اسلحه هایی که در سالن بودند در اثر نم بیش از حد شروع ره زنگ زدن کردند و بهمین جهت به موزه باستانشناسی ازمیر و اودمیش منتقل شدند. همان سالن باطسازی شده و از سال ۱۹۶۴ به فعالیت پرداخته و آثاری را که از حفاریهای شهر باستانی ایلدیری (اریتره) بدست آمده است در آن به نمایش گذارده شده است. مجسمه های خدایان و الهه ها از گل پخته ، مجسمه نیم تنه، مجسمه های مرمری، سکه های نقره و برنز، ورق طلا و سایر آثار در معرض نمایش قرار دارد. از یادواره های زیبا شهر ایلدیری (اریتره) در وهله نخست آب شهر است. در کنار اینها آکروپولیس و تیاتر در شمال آن و آثار بدست آمده از حفاریهای شمال آکروپولیس شامل یافته هایی از دوره هلنی و روم مانند ساختمان ویلا ، عبادتگاه آتنا مربوط به عصر ماقبل تاریخ، کلیسایی که در عصر بیزانس ساخته شده است، ویلای مربوط به رومیها در جنت تپه و موزایئک کاریهای آن حمام مربوط به دوره متاخرتر روم-بیزانس را میتوان زیارت کرد. در نتیجه حفاریها و کاوشهای انجام شده در شهر باستانی ایلدیری (ازیتره) ساختمانهای نظامی و غیر نظامی بصورت مجانی در معرض بازدید علاقمندان قرار دارد.

 آدرس: خیابان قلعه شماره ۱ ، چشمه ، ازمیر تلفن: ۷۱۲۶۶۰۹ (۰۲۳۲)

مدیریت موزه اودمیش – ازمیر

 مدیریت کل موزه ها و میراث فرهنگی

 موزه اودمیش

 نخستین ایده ایجاد موزه در اودمیش که بین بوزداغلار در شمال و کوههای آیدین در جنوب و در بستر مسیر پر آب و پر بهره رود کوچوک مندرس نهری قرار دارد در سال ۱۹۷۴ شروع شد. کلکسیوندار مشهور مطهر باش اوغلو نخست ۱۸۱۶ مترمربع و سپس ۹۵۶ مترمربع و در مجموع ۲۷۷۲ مترمربع زمین را در سال ۱۹۷۶-۱۹۷۵ برای ساخت موزه به خزانه بخشید و نخستین تشبث برای ساخت موزه اینگونه شکل گرفت. ساختمان موزه در سال ۱۹۷۷ آغاز و در سال ۱۹۸۳ به پایان رسید. قبل از ساخت موزه آثار مربوط به منطقه در موزه باستانشناسی ازمیر و در موزه تیره حفظ و نگهداری میشد. پس از اتمام ساختمان این آثار از هر دو موزه پس گرفته شد. از طرف دیگر برای حفظ ادوار تاریخی آثار تاریخی و سکه مختلف از سایر موزه ها جمع آوری و به موزه اودمیش منتقل شد. موزه که از یک طبقه و طبقه زیرین عبارت است بصورت چادر مانند ساخته شده است و دارای یک سالن نمایش است. ساختمان که به عنوان موزه قوم شناسی برپا شده است علاوه بر لوازمات قوم شناسی کم و بیش دارای آثار باستانشناسی مربوط به منطقه است که در معرض نمایش قرار دارند. در بخش باستانشناسی بیشتر آثار به دوره برنج (هزاره ۳ قبل از میلاد)، ماقبل تاریخ (۴۸۰-۷۰۰ قبل از میلاد)، کلاسیک (۳۰ قبل از میلاد تا ۳۹۵ میلادی) و بیزانس (۱۴۵۳-۳۹۵ میلادی) در معرض نمایش قرار دارند.

این آثار شامل سرامیک، تبر و سنگ برنده، قاب گلدوزی،قندیل، آثار برنزی، آثار شیشه ای، اشیاء زینتی، مجسمه های کوچک از گل پخته، مجسمه های مرمری میباشند. در قسمت باستانشناسی سکه های مربوط به دوره هلنی ، رومی، بیزانسی، سلجوقی و عثمانی به تعداد ۲۵۴۵ عدد دیده میشود. بع علاوه در قسمت باستانشناسی اسلحه های مختلف مربوط به دوره عثمانی، اشیاء نقره ای و مسی، آثار شیشه ای، اشیاء زینتی، کارهای دستی، نمونه های البسه در معرض نمایش قرار دارند. در موزه نمونه صنایع دستی مربوط به دوره جمهوری ترکیه نیز در معرض تماشا است. در موزه اودمیش علاوه بر آثار باستانی و قوم شناسی که توسط کلکسیونر مشهور مطهر باش اوغلو هدیه شده است و آثاری که خریداری شده جمعا در حدود ۴۴۵۸ اثر وجود دارد.

 جاده بیرگی شماره ۸۸ ، اودمیش تلفن/فاکس: ۵۴۵۱۱۸۴ (۰۲۳۲) به جز روزهای دوشنبه همه روزه صبحها از ساعت ۱۷٫۳۰/۱۳٫۳۰ الی /۱۲٫۳۰-۸٫۳۰ برای بازدید عموم باز است.

مهمانسرای بیرگه چاکیرآغا- ازمیر

 مهمانسرای بیرگی چاکیرآغا – ازمیر

 مدیریت کل موزه ها و میراث فرهنگی

یکی از مهمانسراهای منطقه دریای اژه است که با اسلوب معماری نادرش تا عصر ما مانده است. ساختمان مهمانسرا در سال ۱۷۶۱ توسط شریف علی آغا آغاز شده است. لیکن دکوراسیون گرانقیمت و رنگارنگ و سبک تزیینات نشان میدهد که تزیینات آن در اواسط قرن ۱۹ انجام گرفته است. مهمانسرا از سه طبق ، با هشتی بیرونی و یک جفت کوشک اتاقدار است که طبقه همکف آن از سنگ و دیوارهای طبقه بالا و میانی از چوب با تکنیک خاصی ساخته شده است. مهمانسرا دارای یک باغجه داخلی و از دو در چوبی میتوان داخل شد. طبقه همکف با سنگ فرش شده و قسمت پذیرش، خدمات، نگهبانی و آخور و گاهدانی در آن قرار دارد. از طبقه همکف با پله های چوبی میتوان بالا رفت. طبقه میانی دارای سقفی کوتاه است و در آن ۵ اتاق و توالت واقع است. در سالن طبق میانی با پلکان چوبی میتوان به طبقه بالا که دارای تراس است و سقف بلندی دارد بالا رفت. طبقه بالا نیز مانند طبق میانی با هشتی و راهرو دراز میباشد. دارای دو اتاق سکودار است. به علاوه دارای بالکن و تخت در کوشک است. دیوارهای طبقه بالا با نقاشی گیاهان و میوجات و نمای شهر تزیین شده است. پنجره ها در قسمت پایین صاف ، قسمت بالا مایل و بصورت ویترای در دو ردیف روشنایی را تامین میکند. در نیمه دوم قرن ۱۸ ساخته شده و از اسلوب لوازم مشخص است که در قرن ۱۹ دکور شده و خصوصا کارهای چوبی و تصاویر پانوراما توجه همکان را جلب میکند. این تزیین بدون کمتری آسیب تا دوره ما یادگار مانده است. تا این اواخر (۱۹۵۰) به عنوان مهمانسرا استفاده میشد و سپس به وزارت فرهنگ تحویل داده شد. در سال ۱۹۷۷ مهمانسرا مرمت شد و تملک برخی خانه های همجوار توسط دولت تا سال ۱۹۸۳ محقق شد. پس از اتمام کار برای آماده سازی قسمتهای داخلی در سال ۱۹۹۵ برای بازدید آماده شد. یکی دیگر از مکانهای دیدنی خانه شرق در مهمانسرا است.

 بیرگه ، اودمیش تلفن: ۵۳۱۵۲۰۵ (۰۲۳۲) به جز روزهای دوشنبه همه روزه صبحها از ساعت ۱۷٫۳۰-۸٫۳۰ برای بازدید عموم باز است.

مدیریت موزه تیره – ازمیر

 مدیریت کل موزه ها و میراث فرهنگی

 مدیریت موزه تیره اشیاء فرهنگی منقول در موزه در دو سالن به نمایش گذاشته شده است. در سالن باستانشناسی از ۳۵۰۰ قبل از میلاد تا ۱۱۰۰ میلادی مجسمه ، سنگ مزار، پایه میز مرمری ، قبرهای سنگی یا گل پخته، آثار شیشه ای، شمعدانهای ساخته شده از گل پخته، سکه های مختلف با ادوار تاریخی، شمعدانهای برنزی، سکه های نقره و سایر بهمراه تکه های مجسمه ساخته شده از گل پخته و مجسمه های کودکان در سالن در معرض نمایش است. در سالن قوم شناسی دستنویس قران کریم، لوازم و نوشت افزار، ژاکتهای زنانه و مردانه ، اشیاء زینتی نقره ای زنانه، روتختی (پشمی با کار دستی)، صندوق جهیزیه، ظروف حمام و شفا، سرامیکهای اروپایی کهدر دوره عثمانی مورد استفاده بود، لوازم حرب مربوط به دوره های مختلف، اشیاء دراویش و خانقاه، سرامیکهای چاناککاله، تابلوها ، قالیها، گلیم و پنجره های ویترای در معرض نمایش هستند.

 میدان سامی زاده شماره ۱۰، تیره تلفن: ۵۱۲۱۸۶۰ (۰۲۳۲) فاکس: ۵۱۲۱۸۶۲ (۰۲۳۲) به جز روزهای دوشنبه همه روزه صبحها از ساعت ۱۷٫۳۰-۱۳٫۳۰ الی ۱۲٫۳۰-۸٫۳۰ برای بازدید عموم باز است.

 مدیریت موزه ازمیر

 موزه خانه آتاترک- ازمیر

 موزه قوم شناسی – ازمیر

مدیریت کل موزه ها و میراث فرهنگی

موزه در ازمیر کوردن (جاده آتاترک) قرار دارد در سالهای ۱۸۸۰-۱۸۷۵ توسط تاجر فرش تکفور ساخته شده است. در ۹ ماه ایلول ۱۹۲۲ صاحب ملک آنجا را ترک و آنرا به خزانه دولت بخشیده است. ارتش ترکیه پس از ورود به ازمیر این محل را بعنوان قراگاهخود انتخاب کرده بود. در ۱۷ ماه شبات ۱۹۲۳ پس از مابش گنگره اقتصاد ازمیر آتاترک در این مکان به امورات شخصی خود میپرداخت. پس از اتمام گنگره قرارگاه از این مکان تخلیه و ساختمان بصورت کرایه به نایم بیگ از طرف خزانه دولتی برای عتل واگذار شد. در ۱۶ ماه هزیران ۱۹۲۶ آتاترک به همراه عصمت پاشا در هتل نعیم پالاس اقامت کردند. در ۱۳ ماه اکیم ۱۹۲۶ ساختمان توسط شهرداری ازمیر خریداری و پس از انتقال برخی اشیاء به آن به آتاترک پیشکش شد. آتاترک در بین سالهای ۱۹۳۴-۱۹۳۰ زمانیکه به ازمیر می آمد همیشه در این محل اقامت میکرد. در ۱۰ ماه کاسم پس از فوت آتاترک این خانه بر اساس ارث به خواهر وی مقبوله بای سان انتقال داده شد. در ۲۵ ماه ایلول سال ۱۹۴۰ شهرداری ازمیر برای ایجاد موزه در آنجا آنرا تملک کرد. در ۱۱ ماه ایلول ۱۹۴۱ به مناسبت ۱۹ سال سفر آتاترک به ازمیر موزه طی مراسمی گشایش یافت. از ۵ ماه اکیم سال ۱۹۶۲ به نام ” موزه آتاترک شهر ازمیر و کتابخانه استان آتاترک” نامگذاری شد.

 در ۲۸ ما آرالیک سال ۱۹۷۲ طبق دستور ۱۲۰۸۸ مستشاری وزارت فرهنگ مالکیت موزه به موزه باستانشناسی ازمیر منتقل شد. پس از بازسازی و مرمت در تاریخ ۲۹ اکیم ۱۹۷۸ طی مراسمی به عنوان ” موزه آتاترک و قوم شناسی” برای بازدید افتتاح شد. آثار قوم شناسی موجود در موزه پس از انتقال آثار قوم شناسی به موزه حدید قوم شناسی نام موزه به “موزه آتاترک” تبدیل شد. ساختمان تلفیقی از معماری عثمانی و نیمه اروپایی است که به سبک نئوکلاسیک ساخته شده است. طبقه پایین، همکف، طبقه اول و زیر شیروانی را داراست. نقشه جهاگوش دارد و قسمت پشت آن رواق دارد و مساحت حیاطش ۸۵۲ مترمربع است. دارای یک ایوان در قسمت جلوی طبقه اول است. طبقه همکف از سنگ مرمر در ابعاد بزرگ پوشیده شده است. در سالن آن قالی اوشاک در ابعاد ۳۴٫۵ مترمربع ، در قسمتجچ و راست آن مجسمه های مرمری، آینه بزرگ کریستال و مجسمه نیم تنه آتاترک قرار دارد. در اتاقهای دست چپ و راست و در سالن کوچک شومینه بسیار نفیس متعلق به قرن ۱۹ قرار دارد. در ابتدای پلکان زبقه اول مجسمه دو شوالیه که بصورت نگهبان هستند وجود دارد.

 در پاگرد پله تصویر تمام قد آتاترک قرار دارد. در طبقه اول اتاقهایی قرار دارد که مورد استفاده آتاترک بود. اینها سالن گردهم آیی، اتاق کار، اتاق خواب، اتاق مهمان، اتاق آرایشگر، اتاق محفظ و اتاق انتظار ، کتابخانه، اتاق نهارخوری و حمام هستند. در سالن گردهم آیی میز سبز ماهوتی با ۱۲ صتدلی مارک کاسموس در اطراف آن قرار دارد. ۱۰ صندلی کوچک به دیوارها تکیه داده شده است و در پشت آنها پلاکهای چینی صحنه های نمایشهای شکسپیر را تداعی میکنند. در اتاق خواب دو مبل راختی، دو صندلی دسته دار یک کاناپه ، یک صندلی راحتی و سه گنجه وجود دارد. اتاق خواب طبق مد روز چیده تزیین شده است. در کتابخانه یک دوره دایره المعارف به زبان فرانسه دیده میشود. در اتاق کار میز کار با چوب و ماهوت و لوازم نوشت افزاری که مورد استفاده آتاترک بوده است قرار دارد. در اتاق مجسمه برنزی و گلدان و تابلوهای رنگ روغن دیده میشوند. کف زمین نیز فرش اسپارتا و اوشاک پهن شده است.

جاده آتاترک شماره ۲۴، آلسانجاک تلفن: ۴۶۴۸۰۸۵ (۰۲۳۲) فاکس: ۴۴۶۸۲۵۸ (۰۲۳۲) به جز روزهای دوشنبه همه روزه صبحها از ساعت ۱۷٫۳۰-۱۳٫۳۰ الی ۱۲٫۳۰-۸٫۳۰ برای بازديد عموم باز است. صفحه ۳۰۸ موزه قوم شناسي ازمير جاي عكس اين ساختمان به سبك معماري نئوكلاسيك قرن نوزدهم و بروي يك سطح شيب دار ساخته شده است . اين ساختمان ابتدا در سال ۱۸۳۱ بعنوان ( بيمارستان St.Roch ) سپس در سال ۱۸۴۵ با مرمت توسط فرانسويان بعنوان يك مركز نگهداري مستمندان مورد استفاده قرار گرفته است . اين ساختمان بعدها بعنوان حفظ الصحت و اداره بهداري مورد استفاده قرار گرفته است . در تاريخ دوم دسامبر ۱۹۸۴ نيز جهت ايجاد و تاسيس موزه قوم شناسي به وزارت فرهنگ و گردشگري واگذار گرديده است .

 سابقه تاريخي موزه و تاسيس آن :

 آثار قوم شناسي ازمير از تاريخ ۲۹ اكتبر ۱۹۷۸ در طبقه پائين موزه قوم شناسي و آتاتورك ازمير به نمايش گذاشته شده بود سپس در بين سالهاي ۸۷-۱۹۸۵ ساختمان سابق اداره بهداري بازسازي و بعنوان موزه قوم شناسي مورد بهره برداري قرار گرفت .

 نحوه نمايش :

 آثار قوم شناسي همراه با ساير آثاري كه در انبارها به نمايش گذاشته نشده بود و نيز آثار قوم شناسي انتقالي از ساير ادارات موزه به نمايش در آمده است.

 ساختمان موزه علاوه بر طبقه همكف داراي ۳ طبقه است . طبقات اوم و دوم بعنوان سالنهاي نمايش و طبقه سوم نيز بعنوان انبار ، آزمايشگاه ، آتليه عكاسي و دفاتر اداري مورد بهره برداري قرار مي گيرد.

 در نمايش اين آثار تلاش شده است كه مقاطعي از طرز رندگي اجتماعي ازمير و نواحي اطراف آن در قرن ۱۹ نشان داده شود . به همين جهت صنايع دستي از قبيل حلبي سازي ، كوزه گري ، منجوق دوزي ، چاپ روي چوب ، قالي بافي ، چرم سازي ، نمد بافي و غيره كه بواسطه صنعتي شدن در معرض نابودي قرار گرفته اند شناسانده شوند .

طبقه اول :

 در سمت راست بخش اول :

 اطاق ميهمان (پذيرايي ) ، صنايع دستي ، لوازم حمام قرن ۱۹ و در بخش دوم اجاق منجوق سازي ، اولين داروخانه ترك استان ازمير ( داروخانه اتحاد) نمد بافي ، حلبي سازي و غيره به نمايش در آمده است . شربت فروش مشهور ازمير نيز در اين بخش مي باشد. در بخش سوم چرخ كوزهو سفالگري و نمونه هايي از محصولات ، چرم سازي ، كشتي شتر و شتر ن رقص هاي محلي و نيز لباسهاي محلي شناسانده شده است . در راهروهاي داخلي سالنها و در داخل ويترين ها كيسه هاي پول ، اشياء ساخته شده از صدف و آثار بلوري و صنايع دستي قرار دارد.

 

طبقه دوم :

 در بخش اول :

 اتاق عروس ، ويترين لباسهاي عروس ، اتاق نشيمن ، اتاق ختنه سوران و لوازم آشپزخانه قرن ۱۹ و

در بخش دوم :

 تاجهاي سر عروس منطقه اژه ، لوازم تزئين و آرايش خانمها ، سكه هاي مربوط به دوران عثماني ، دست نوشته ها ، كتابها و لوازم التحرير به نمايش در آمده است .

 نشاني : ازمير ، كوناك خيابان هاليت رفات پاشا

ساعات بازديد همه روزه به غير از دوشنبه ها زمستانها از ۱۲-۳۰/۸ و ۳۰/۱۷- ۳۰/۱۳ و تابستانها از ۳۰/۱۷-۳۰/۸