مکانهای دیدنی در ترکیه، موز ه های آلانیا و آنتالیا

تاریخچه ایی کوتاه از آنتالیا

منطقه آنتالیا از عصر پالئولیت پیوسته محل اسکان دائمی بوده است. ذکر نام برخی از مکانها در داستان ایلیاد هومر،

از دوران بسیار قدیم نام منطقه را پامفیلیا می نامند از ۱۲۰۰ قبل از میلاد محل زیست افراد بومی بوده است. این منطقه از ابتدای عصر حاضر تحت حاکمیت پادشاهی لیدیایها ، پارسها و سپس اسکندر کبیر بوده است. در سال ۲ ق.م. بخش غربی پامفیلیا به دست آتتالوس دومین پادشاه برگاما افتاد و شاه آتالیا ، را که به وی خوانده میشود و امروزه به نام شهر آنتالیا معروف است را در غرب دریای مدیترانه برپا ساخت. شهر پس از وفات آتتالوس سوم ابتدا به امپراطوری روم و از سده ۴ ق.م. به بعد به امپراطوری بیزانس ملحق شد. از سال ۱۲۰۷ پس از فتح شهر بدست سلجوقیان دوران اسلامی-ترکی آن آغاز و از قرن ۱۴ به بعد تحت حاکمیت عثمانیها درآمد. تاریخچه موزه در پایان جنگ جهانی اول پس از اشغال آنتالیا بدست ایتالیاییها ، برخی از باستانشناسان ایتالیا تحت نام تلاش مدنی برخی از ثروتهای باستانی منطقه را در منطقه مرکزی و حومه آن جمع آوری و به کنسولگری ایتالیا نقل مکان دادند. برای جلوگیری از این کار ، در سال ۱۹۱۹ معلم شاهی به نام سلیمان فکری بیگ ضمن سرکشی به متصرفات آنتالیا خود را به نام مامور افتخاری آثار عتیقه تعیین و پس از گردآوری آثار باستانی منطقه مرکزی اقدام به ایجاد موزه آنتالیا کرد. موزه ابتدا در سال ۱۹۲۲ در مسجد علاالدین، و از سال ۱۹۳۷ در مسجد ییولی و از سال ۱۹۷۲ تا به امروز به محل جدید منتقل شده است. در سال ۱۹۸۲ به منظور انجام تغییرات و تعمیرات بر روی بازدید کنندگان بسته شد، و در پایان کارهای تعمیراتی توسط مدیریت کل موزهها و آثار باستانی ماه سال ۱۹۸۵ به عنوان موزه مدرن و معاصر مجددا بر روی بازدیدکنندگان گشوده شد.

موزه دارای ۱۳ سالن نمایش ، قسمت کودکان و قسمت گالری فضای باز است. کلیه آثار مربوط به محل در قالب رده بندی تاریخی و مکانی در معرض نمایش گذاشته شده است. سالن تاریخی طبیعی و ماقبل تاریخ علاوه بر سه ویترین حاوی فسیلهای گوناگون مربوط به دوران مختلف زمین شناسی، کلیه اشیاء بدست آمده از غار کارایین شامل چاقوی های تراش، تبر و تیشه های دستی، کلنک و ابزار استخوانی مربوط به دوران قدیمی اسکان در آناتولی و عصر ماقبل-پالئولیت روم باستان و سایر فرهنگها در معرض نمایش قرار داده شده است. کارایین غاری است که در ۲۷ کیلومتری شمال غرب آنتالیا در دامنه های آهکی شامداغی قرار دارد. در غار علاوه بر بازماندهای دوران پالئولیت که در بستر خاکستر ۵/۱۰ متری قرار دارد، به آثار انسانهای نئاندرتال که در دوران مئزولیت میزیسته اند نیز برمیخوریم. سمایوک و اطراف آن به تنهایی مرکز نمایش دوران قدیم برنز است.بیشتر آثار آن شامل بازماندههای گورستان است. ظروف مختلف، مهر، نخ برس بهمراه هدایای مردگان و کوزههای قبور توجه همگان را جلب میکند. از موارد جالب توجه مردهای دفن شده، حالت قرار گرفتن آنها در داخل کوزه ها بصورت قرار گرفتن در بطن مادر است.

سالن آثار کوچک

-۱ پس از اختراع چرخ سفالگری فن و صنعت سرامیک سازی دچار تحول شگرفی شد ، شکل گلدانها، اسلوب مختلف اشیاء تزیینی از سده ۱۲ ق.م. تا سده ۳ ق.م. در معرض نمایش قرار دارند.

دو ویترین موجود در این قسمت ویژه اشیاء زینتی و آرایشی است.

سالن خدایان آفرودیت، توکه، آتنا، آرتمیس، نمسیس،هگییا، هرمس، دیوسکو در اطراف زئوس خدای خدایان چیده شده اند؛ در برابر آنها سراپیس که اصلش از مصر است و ایسیس بهمراه پسرانش هارپوکرات به جمع خدایان پیوسته اند. این مجسمه ها کپی رومی از روی مجمسه های اصلی یونانی است که در سده ۲ قبل از میلاد توسط رومیها ساخته شده اند و کلیه آنها در حفاریهای پرگه بدست آمده اند.

سالن آثار کوچک

-۲ در ویترینهای این سالن آثار مختلف و منتخب فرهنگی از سده ۴ ق.م. تا قرن ۶ میلادی در معرض نمایش گذاشته شده است. گلدانی که به ملکه مصر بنریکه هدیه شده است، سینی نقره ای که بدست هنرمندان یونان نقوش برجسته خورده است، مجمسه های برنزی آپولون و هراکلس، سر آتیش ، مجمسه مرمری پیراپوس الهه حافظ برکت ، مجمسه های گل پخته و مرمری از آثار مهم این سالن است. در ویترین آثار زیر آبی سالن اشیایی که از قایقهای غرق شده قدیمی بدست آمده است در معرض نمایش قرار دارد.

سالن امپراطورها زیباترین نمونه های نشاندهنده ویژگیهای تصاویر مجسمه سازان روم این سالن فراهم شده است. تمامی مجسمه ها از کاوشهای پرگه بدست آمده است. مجمسمه های مربوط به سده های ۳-۲ میلادی که تعداد بیشتری هستند نشاندهنده شکوه هنری و پیشرفتی است که در این دوره وجود داشته است. مجسمه های امپراطور ترایانوس، هادریانوس،سپتیموس سوروس،سابینا، فوستینا، ایولیا دومنا، ایولیا سومیاس، پلانگیا ماکنا مجمسه سه رقاصه که از مرمر سیاه و سفید تراشیده شده اند نیز جلب توجه میکنند.

سالن فرهنگهای گورستان دو سنگ قبر موجود در سالن به دومیتیاس فلیسکاس و خانواده اش تعلق دارند. در روی آن زن و شوهر در حال خوابیده دراز کشیده اند. نماد اروسها در گوشه های سنگ نمایه شادی مربوط به سده ۲ میلادی از دیگر سنگ قبرهای مهم مربوط به هراکلس است. یکی از این سنگها یکی از قدیمیترین نمونه قاچاق اشیاء عتیقه بحساب می آید ، که برخی از تکه های آن پس از شکاندن به خارج از کشور منتقل شد و تکه ای از آن در سال ۱۹۸۳ از ایالت متحده به کشور بازگردانده و در جایش مونتاژ شد. از سایر اشیاء محصوص نمایش داده شده در سالن ستونهای سنگی مزارها و خاکستردانها است.

سالن های موزائیک و ایکونها مهمترین آثار موزائیک موجود در موزه در کاوشهای سلوکید بدست آمده است ؛ موزائیک متفکران ، ریاضیدان، خطیب و تاریخدانان مشهوری مانند سولون، توکیدید، لیکورگوس، هرودوت، دموستن، هسیدوس در کنار فیلسوف قرار گرفته است. یکی دیگر از موزائیکهای مشهور سلوکید تصویر اورفئوس در کنار حیوانات وحشی و رقاصه ها است. در بخش دیگری آثار مجسمه سازان محلی ، لوازم مجسمه سازی ، ایزار مربوط به مجسمه سازی برنز در دید تماشاگران است. در سالن دیگری ایکونها (تصاویر مقدس) منطقه آنتالیا جمع آوری شده است که عمدا مربوط به قرون ۱۹-۱۸ هستند.

سالن مسکوکات در این سالن تاریخ ۲۵۰۰ ساله سکه آناتولی از قرن ۶ ق.م. تا عصر حاضر، فن ضرب سکه و نقش آن در اقتصاد بصورت آموزشی در معرض بازدیده قرار داده شده است. در سالن سکه های معروف مناطق پامفلیا، پسیدیا، لیکیا؛ سکه های قدیمی هلنی، رومی، بیزانسی، سلجوقی و عصر عثمانی بصورت ادوار تاریخی و منطقه ای در معرض نمایش قرار دارد. در این قسمت خزاین نقره و طلا نیز در دید تماشاچیان قرار دارد.

سالن قوم شناسی قسمت قوم شناسی موزه عبارت از دو سالن بزرگ و راهرو مابین آنهاست. در سالن اول ظروف چینی، آثار مذهبی، علایم، مهر، وقفنامه، ساعت، اشیا زینتی ، قفل و کلیدها بهمراه البسه در معرض نمایش قرار دارد. چینیها مربوط به دوره سلجوقی و عثمانی است. چینیهای سلجوقی از آسپندوس آورده شده اند و در نوع قبادآبادی اواسط قرن ۱۳ هستند که به سری ساخته شده اند. چینیهای چهارگوش عثمان مربوط به سده های ۱۷-۱۶-۱۵ و ۱۸ نمونه کارهای ایزنیک هستند. ۵ عدد بشقاب چینی مربوط به کارخانه چینی سازی ایلدیز است که در سال ۱۹۲۰ مدت کوتاه فعالیت کرد. آثار مذهبی نمونه هایی است که در کلیه مناطق آناتولی بدانها برمیخوریم. در میان این نمونه ها قرآن کریم مربوط به دوره سلجوقی از آثار این منطقه است و از اهمیت خاصی برخوردار است. در یکی از ویترینها ساعت ، وقفنامه ، مهر و علایم خاص در معرض نمایش قرار دارد. آثار وقفی شامل دعاها ، طلسم ها است که در موارد مختلف مورد استفاده بوده اند.

در بین این آثار قفل و بیتها نیز از نمونه های چشمگیر هستند. البسه، لوازم محلی در دو بخش در معرض بازدید است. البسه محلی ؛جوراب، شلوار، دامن سه لایه، لباسهای زیر ، روسری و سایر در معرض نمایش است. در راهرو ارتباطی به قسمت دوم آثار خطاطان قدیمی نسخ ، اجازت و ممزج در حال نمایش است. در سالن دوم قالیچه ها، لوازم محلی، اتاقها، سلاحها در چهار بخش چیده شده اند. در این سالن علاوه بر آثار و لوازم محلی ، قالیهای منطقه اوشاک، گوردس، لادیک، موجور، برگاما، کولا و آوانوس نمایش داده شده است. قدیمیترین قالی این کلکسیون مربوط به قرن ۱۶ میلادی از اوشاک است. در میان آثار قوم شناسی محلی قالیهای دوشمه آلتی از جایگاه خاصی دارند. دوشمه آلتی نام یکی از مناطق وسیع در شمال غرب آنتالیا است. در میان قالیهای دوشمه آلتی با کومپوزیسیونهای متفاوت معروفترین آنها «هال ایلی» قدیمیترین و رایجترین نوع قالی بشمار میروند. این نمونه ها در ابعاد کوچک و مناسب زندگی کوچی بافته میشوند. از دیگر بافتهای مخصوص منطقه آنتالیا جوال کیسه، پشتی ، جانمازی ، توبره و پادری را میتوان نام برد؛ جاجیم ، گلیم، تکنیهای سماغی و تمیز را نشان میدهند و در کنار چادرها نمونه های محلی زیبایی را به نمایش گذارده اند. در یکی از سالنها یک نمونه خانه محلی با اتاق خواب و نشیمن و حمام برای نمایش برپا شده است. در یک قسمت از ویترین تیر،کمان، و چاقوهای بندبری، تفنگهای چخماغی و پرشدنی گرفته تا شمشیر و خنجر ، باروتدان، لوازم آتشباری قدیمی و اسلحه و لوازم جانبی در معرض نمایش است. در کنار اینها؛ ابزار اندازه گیری و وزن، دستگاههای بافندگی دستی و پشم ریسی و لوازم موسیقی و قاشق(مورد استفاده در رقص و موسیقی محلی) تحت عنوان لوازم محلی در معرض نمایش هستند. در بین لوازم موسیقی دایره زنگی، کمانچه مخصوص محلی و نی هایی که از پر عقاب ساخته شده اند دقت همگان را به خود جلب میکنند. قاشقها از روستای باداملی مربوط به جویزلی بوجاق آکسکی هستند که انواع گوناگون و مراحل مختلف ساخت در معرض تماشا هستند.

قسمت کودکان در بخش ورودی موزه قسمتی را به لوازم کودکان اختصاص داده شده است که از اولین نمونه های ایجاد شده در کشورمان است. در ویترینهای این سالن اسباب بازیهای دوران آنتیک و قدیمی کودکانه و کلکسیون قلک در معرض تماشاست. در قسمت آتلیه موزه لوازم کودکان، برای ایجاد علاقه به آثار قدیمی در بازدید کنندگان ، با هدف جلب توجه به این نوع آثار؛ آثار کودکانه سرامیکی، مجسمه و کارهای آموزشی با هدف آموزشی در معرض نمایش گذاشته شده اند.

آدرس: جاده کونیا آلتی

تلفن: ۲۳۸۵۶۸۸(۰۲۴۲) فاکس: ۲۳۸۵۶۸۷(۰۲۴۲)

به جز روزهای یکشنبه هر روز از اول ماه اکتبر الی ۳۰ ماه اردیبهشت از ساعت ۳۰/۸ الی ۳۰/۱۲ و عصرها از ۳۰/۱ الی ۳۰/۵ و از ابتدای ماه می الی ۳۰ ماه جولای از ساعت ۱۸-۹ بر روی بازدیدکنندگان باز است.

موزه باستانشناسی آلانیا- آنتالیا

مدیریت کل موزه ها و آثار وقفی هنری

موزه باستانشاسی آلانیا

نگهداری و نمایش آثار باستانشناسی و قوم شناسی در دو قسمت در سال ۱۹۶۷ بر روی بازدید کنندگان گشوده شد. افزایش یافته های آنتیک در شهرهای قدیمی منطقه و انبار کردن آن، ضرورت ایجاد یک موزه را بوجود آورد و نهایتا منجر به تاسیس موزه باستانشناسی فعلی شد. در زمان افتتاح موزه؛ نمونه هایی که هنوز در منطقه یافته نشده بود یعنی آثار مربوط به دوره های برنز اورارتی، فریقیه ای و لیدیایی که نمایانگر دوره تکمیلی ادوار تاریخی آناتولی بودند از موزه تمدن آناتولی آنکارا عاریه گرفته و در بخش باستانشناسی در معرض تماشا گذارده شد. یک نوشته قدیمی به زبان فنیگی مربوط به سال ۶۲۵ قبل از تولد مسیح که در اطراف آلانیا بدست آمده بود بعنوان قدیمیترین اثر در موزه به نمایش گذارده شده است.علاوه بر اینها یافته های برنزی ،سرامیکی، مرمری، گل پخته، شیشه و موزائیک مربوط به دوره تمدن هلنی، رومی، بیزانسی و یک کتیبه به زبان کارامانی و سکه های مربوط به دوران کلاسیک (سده ۷-۵ قبل از مسیح) ، هلنی، رومی، بیزانسی، سلجوقی، عثمانی و دوره جمهوریت در بخش باستانشناسی در قسمتی مجزا در معرض نمایش است. در قسمت دوم یعنی بخش قوم شناسی آثار اسلامی ترکی و آثاری که از مدیریت آموزش ابتدایی تحویل گرفته شده بهمراه آثاری که از اطراف آلانیا گردآوری شده بود و نشاندهنده ویژگیهای قوم شناسی بود شامل گلیمهای محلی، جوالها، هیبه ها، البسه، بافته های دستی، اسلحه، ظرف مورد استفاده روزانه، دستنوشته، زینت آلات و چیزهایی که در یک خانه معمولی آلانیا یافت میشود در یک اتاق جداگانه در معرض نمایش قرار دارد. علاوه بر این، در حیاط موزه نیز آثار سنگی و کارهای موزائیکی مربوط به دوره های روم، بیزانس و عصر اسلام نمایش داده شده است.

آدرس: محله سارای، جاده هلمی باغچه، آلانیا

تلفن: ۵۱۳۱۲۲۸(۰۲۴۲) فاکس: ۵۱۳۷۱۱۶(۰۲۴۲)

بجز روزهای یکشنبه هر روز از ساعت ۱۲-۸ / و ۱۷٫۳۰-۱۳٫۳۰ برای بازدید باز است.

غار دیم آلانیا – آنتالیا

مدیریت کل موزه ها و آثار وقفی هنری غار دیم کستل/آلانیا

غار دیم ترکیه در حوالی منطقه کستل آلانیا و در بخش جنوب دشت رودخانه دیم قرار دارد. ارتفاع آن از سطح دریا ۲۳۲ متر است. غار در فاصله ۱۳۴ کیلومتری فرودگاه آنتالیا و ۱۱کیلومتری مرکز شهر آلانیا،در امتداد ساحل رودخانه دیم و پس از عبور از داخل منطقه کستل در دسترس است. این غار از قدیم الایام شناخته شده بود و بصورت طبیعی بعنوان محل نگهداری احشام مورد استفاده بود. بررسی و استفاده از غار از سال ۱۹۸۶ آغاز شد. این غار توسط شرکت ماغتور آماده سازی شد و از سال ۱۹۹۸ در حال فعالیت است. در این منطقه به کسانیکه در نقاط کوهستانی زندگی میکنند «دیملی» میگویند. به همین جهت نام غار را «غار دیم» نامگذاری کرده اند. غار دیم در بین غارهایی که برای سیاحت برگزیده شده اند بسیار مهم بوده و با توجه ویژه ای نگهداری میشود. در داخل غار برای حفظ بافت طبیعی راهی به طول ۳۶۰ متر برای سهولت راه پیمایی علامت گذاری شده است. در طی راه عرض و ارتفاع راه تغییر میکند، و بطور کلی ۱۵-۱۰ متر است. در هر دو سوی راه میتوان سارگیتها، استالاگیتها و پرده های آویزان را با حیرت تماشا کرد. انبوه بافتهای قطره سنگی بصورت یکنواخت ادامه دارد و در قسمت غربی غار در سالن پاموککاله گلهای غار و در سالن جنوبی دریاچه از دیگر بخشهای زیبای غار هستند. از غار دیم آبهای ولرم و درخشان دریای مدیترانه و کوههای پر برف و قله های خنک توروس را میتوان همزمان تماشا کرد.

غار دیم ؛ بافت آن، محیط پاک اطرافش، هوای فرحبخش،کافه تریا ، صخره سیران، منظره بدیل و وجود سه فصل در یک زمان اوقات بسیار خوشی را برای بازدیدکنندگان فراهم میکند. آیا درک این همه زیبایی بدون زیارت آن امکان پذیر است؟

کلیسای بابانوئل – آنتالیا

مدیریت کل موزه ها و آثار وقفی هنری

بابانوئل «بابانوئل» که در جای جهان به این نام شهره است و در اکثر کشورهای اروپایی به نام سانتا کلاوس معروف است ، مردی روحانی به نام عزیز نیکلاس است که در آناتولی زندگی میکرد. همه ساله در ۶ ماه در جزیره سیسیل،ناپل، باری ایتالیا، در قریبورگ آلمان، حتی در نیویورک امریکا از او بعنوان نگهدارنه شهر یاد کرده و مراسم بسیار باشکوهی را برگزار میکنند. سانتا کلاوس در دوران ما، در کشورهای اسکاندیناوی در افسانه میرال به عنوان بابانوئل حافظ کودکان و شادی دهنده آنها در هم آمیخته شخصیتی نیمه مذهبی و محبوب را بوجود آورده است. ریشه این باور در سرزمینهای اسکاندیناوی ازشخصیت بسیار قدیمی آنها گرفته شده است. در صورتیکه در سرزمین حقیقی میرالی یعنی عزیز سانتا کلاوس در سواحل مدیترانه هیچگاه برف نمیبارد. او که انسانها و کودکان را در شرایط سخت یاری میکند ، موجود مقدسی در سرزمینهای شمالی است که در دوران بسیار کهن با وجودی الهی درآمیخته و در شبهای نوئل برای کودکان هدیه ارمغان می آورد و به یک پیرمرد محبوب تبدیل شده است. مهم نیست که این امر تا چه حد به واقعیت نزدیک باشد ، بهر صورت در سرزمینهای مسیحی بابانوئل خصوصا محبوب بچه هاست و همه با هیجان منتظر آمدن او میشوند. در مورد زندگی نیکلاوس عزیز مانند سایر شخصیتهای محبوب اطلاعات زیادی در دست نیست. بعدها شخصیت آنها با افسانه ها درهم آمیخته که محتملا موارد دور از واقعیت در آن بسیار است. او را فرزند خانواده ای میدانند که با خرید و فروش گندم روزگار میگذراندند.

در کتب دینی که در مورد زندگی وی نگاشته شده است، او را فرستاده آسمانی و هدیه آسمانی و حاصل نذر و صدقات والدین و ناجی فقرا تصویر کرده و از کودکی صاحب معجزه و کرامات میدانند. روز وفات او را همه مسیحیان ششم ماه میدانند. لیکن این تاریخ بر هیچ سند محکمی استوار نیست. قدیمیترین منبعی که در مورد او سخن رانده «ویتا سییونیتا» و «ویتا دو استراتلاتیس» نام دارند که مربوط به سده ۶ هستند و سخنی در مورد تاریخ وفات او نگفته اند. در این منابع تنها زادگاه او را بزرگترین بندر لیکیا بنام پاتارا مینامند. در نخستین سالهای مسیحیت حواری پائولوس پس از اقامت در پاتارا به راه خود ادامه داد و بدین ترتیب نام پاتارا همچون یک شهر در انجیل ذکر شده است. در این قسمت در پایان سفر سوم ذکر شده است که حواری پائولوس و دوستش لوکه از میلتوس به سمت قدس در پاتارا اقامت کردند و ضمن سوار شدن بر یک کشتی بزرگ به راه خود ادامه دادند. امروزه پاتارا که بصورت خرابه درآمده است در زمان تولد عزیز نیکلاس شهری ثروتمند و مشهور بوده است. نیکلاس در پایان سده سوم میلادی در پاتارا بدنیا آمد و تا زمانیکه کشیش میرا شود ایام جوانیش را در پاتارا طی نمود.

در دوران جوانی از سفر او به فلسطین و مصر گفته میشود، دوران حیات وی به زمان امپراطور کنستانتین یا پایان سده سوم و اوایل سده چهارم مصادف میشود. پس از وفات وی کلیساهای متعددی در اروپا به نام وی برپا شد که از میان آنها کلیسای بازیلیکا در استانبول مربوط به قرن ششم بسیار به دل مینشیند. در روسیه و یونان از محبوبیت بیشتری برخوردار است و بعنوان ناجی کودکان و حامی دریانوردان، سیاحان، و محکومان مورد احترام است. زندگانی و معجزات او مورد مباحثه است و صدها روایت در این مورد وجود دارد. طبق روایت انتخاب او بعنوان اسقف بر اساس سیستم انتخاب بعنوان نخستین فردی که روز بعد وارد کلیسا میشد انجام گرفته است. بر اساس روایتی دیگر در زمان امپراطور دولئتیانوس (۳۰۵-۲۸۴) به خاطر اذیتی که به مسیحیان روا میشد بدین مقام رسید. او بخاطر اعتقاداتش توسط دستگاه حکومتی دستگیر و به غل و زنجیر کشیده شد و پس از چند سال توسط امپراطور کنستانتین آزاد و به میریا بازگردانده شد.

در روایتی دیگر در سال ۳۲۵ میلادی به جلسه مجمع مشاوره در نیجا (ایزنیک) پیوست. یکبار امپراطور کنستانتین او را در خواب دید و او دستور داد که کلیه محکومان به مرگ را آزاد کنند. یکبار نیز مردم را با حبوباتی که توسط کشتی از مصر به استانبول حمل میشد نجات داد. لیکن وقتی کشتی در استانبول پهلو گرفت هیچ کم و کسری در محموله آن مشاهده نشد. میگویند این یکی از معجزات او بعنوان سرور دریانوردان است. زیرا زمانیکه دریانوردان در دریای مدیترانه به آب میروند قبل از آغاز سفر به عنوان نیت خوش بهمدیگر میگویند «سکانت بدست نیکلاس مقدس باشد». او در جوانی در سواحل لیکیا ؛ یعنی مهمترین مرکز دریانوردی مدیترانه، بعنوان خادم دین فعالیت میکرد و دریانوردان آن شهر شهره خاص و عام بودند و بسیار مهارت داشتند. به همین جهت در کتب دینی معجزات بسیاری در رابطه با دریا به او نسبت میدهند. دو روایت نیز در مورد سروری او به کودکان روایت میکنند. در یکی از این روایات وقتی مردم از قحطی تلف میشدند قصابی سه جوان را به خانه اش دعوت کرد تا گوشت آنها را بفروشد. نیکلاس وقتی این ماجرا را میشنود به خانه قصاب میرود و آن سه جوان را دوباره زنده میکند. در روایت دیگر وقتی تاجری در اثر فقر نمیتواند دخترانش را شوهر دهد تصمیم میگیرد آنها را بفروشد. نیکلای با انداختن سه قطعه پول به خانه تاجر دخترانش را از تباهی نجات میدهد. بهمین جهت کودکان در روز سانتا کلاس منتظر دریافت هدیه از او هستند و در اروپا آویختن سه توپ طلایی از همین موضوع سرچشمه گرفته است. تصاویر او نیز در ایکونها با سه توپ طلایی همراه است و منشاء آن نیز همین روایت است.

کلیسای بابانوئل پس از فوت نیکلاس و ساخت کلیسا ، این کلیسا در زلزله سال ۵۲۹ فروریخت و پس از آن کلیسایی بزرگتر از سنگ بازیلیک ساخته شد. به نظر پشلو بنایی که در سمت جنوب بعنوان دو اتاق همجوار در مکانی کوچک ساخته شده به همین بنای اولیه مربوط میباشد. این کلیسا در قرن ۸ در اثر زلزله و هجوم اعراب تخریب شده و بعدها مرمت شده است. در سال ۱۰۳۴ در پی هجوم اعراب از سمت دریا تخریب شد. پس از ده سال که به همان صورت مانده بود در سال ۱۰۴۲ توسط امپراطور بیزانس کنستانتین نهم مونوماخوس و همسرش زو تعمیر شد که در کتیبه ای ذکر شده است. در قرن ۱۲ به ساختمان آن افزوده شد و مجددا بصورت کلیسا درآمد. در قرن ۱۳ پس از تصرف میرا بدست ترکان کلیسا برای عبادت مورد اسفاده بوده و برخی کارهای تعمیراتی در آن انجام شده است. در سال ۱۷۳۸ قله همجوار کلیسا تعمیر شده است. در سالهای ۱۸۳۷-۱۸۳۳ سوتکسیر حین سیاحت آناتولی به میرا نیز رفته و از این کلیسا در سفرنامه اش سخن رانده است.

ده سال پس از او در سال ۱۸۴۲ در ماه مارس تکمن اسپرات به همراه پروفسور فوربس دو به میرا رفته کروکی از کلیسا تهیه کرده اند و دیری را در جوار کلیسا زیارت کرده اند. در سال ۱۸۵۳ در زمان جنگهای کریمه روس ها به این کلیسا توجه نشان داده و برای ایجاد یک کلنی روسی در آنجا زمینهایی را به نام کنتس آنا کولیسیا خریداری کرده اند. لیکن دولت عثمانی پس از توجه به جنبه سیاسی قضیه زمینها را پس گرفته و فقط با تعمیرات کلیسا موافقت کرده است. بدین ترتیب در سال ۱۸۶۲ فردی فرانسوی به نام اگوست سالزمن مسئول انجام تعمیرات کلیسای نیکلاس گردید. این تعمیرات آن چنان ناشیانه انجام گرفت که به اصالت کلیسا صدمه وارد کرد. در حین مرمت کلیسا در سال ۱۸۷۶ گنبدی که امروزه مشاهده میشود به آن افزوده شد. در حدود دوهزار کلیسا در شهرهایی که بابانوئل حافظ و نگهدارنده آنها میباشد بنام او ساخته شده است. داستان زندگی او و معجزاتش در کتابهای متعدد نوشته شده، که قدیمیترین آنها متعلق به سالهای ۸۰۰-۷۵۰ است که توسط سرکشیش دیر بیزانتیون دا استادیون بنام مایکل بقلم درآمده است. اکنون باتفاق به سیاحت یکی از جذابترین معماری آناتولی در عصر بیزانس یعنی کلیسای نیکلاس مقدس میپردازیم. پس از ورودی موزه از راه سنگفرش بطرف پایین حرکت میکنیم. در سمت چپ ما مجمسه بابانوئل در میان چمن سبز قرار گرفته است.

کلیسا که در سده چهارم بصورت تک گنبد بود در قرن ۸ یک قلعه صلیب مانند در بخش شمالی آن بدان اضافه شد. بعلاوه در سال ۱۸۶۳-۱۸۶۲ در بخش درونی و بیرونی آن اضافه اشکوب انجام شد. ورودی اصلی بنا در سمت غرب است که ما سیاحت خود را ازین نقطه آغاز میکنیم. امروزه تنها دو ستون از آغل آن سرپا مانده است توسط دو پله که از دوره بیزانس مانده به پایین میتوان رفت. در این قسمت که به شکل صلیب ساخته شده در بخش غربی سه پنجره کمره ای قرار دارد. در مقابل حجره پنجره بصورت هلال ساخته شده است. رنگ حجره پنجره ها پریده و در میان آن تصاویر کم رنگ مقدسان خودنمایی میکند. در بخش کوچکی در قسمت زیرین محراب متعلق به بابانوئل است. در این قسمت و پایه های قسمت اصلی بنا طرحهای متفاوتی با تصاویر موزائیکی وجود دارد. در سمت غربی در مقابل پله ها تصاویر مریم، یحیی و عیسی دیده میشود. از این قسمت از بین چهارچوبی که بخوبی محافظت شده است به قسمت مزارها یعنی قسمت طولی قلعه میتوان بالا رفت. پوشش اطراف مزارها قابل رویت نیستند ولیکن تصاویر مقدس ها آنها را زینت کرده است. در دیوار شمالی در دو ستون تصاویر مریم تمثالی بسیار جذب کننده است. تصاویر بابانوئل در ستون بعدی بصورت وارونه قرار دارد که این را از نوشته میتوان فهمید. مزارها در چهارچوبی قرار دارد که پوشیده از برگ آکارتوس است و مزار مربوط به دوره رومی طبق نظر همگان متعلق به بابانوئل است. حتی میگویند که وجود پولکهای ماهی در روی مزار بخاطر این است که بابانوئل حافظ دریانوردان بحساب می آید. در ۲۰ آپریل سال ۱۰۸۷ دریانوردان باری برای برداشتن استخوانهای بابانوئل سنگ مزار او را شکسته و به باری برده اند. مزار دوم در چهارچوب ساده ای قرار دارد. در اینجا علاوه برپ مزارهایی که در چهارچوب قرار گرفته اند، دو مزار دیگر نیز دیده میشود. از این قسمت به حیاط وسیع کلیسا که مفروش است میتوان رفت.

در حیاط دو مزار که نخلیه شده اند دیده میشود. در کنار آن صلیب و علامت مرمری گویا برای بابانوئل ساخته شده اند. در قسمت چپ در داخل دیوار در کتیبه متعلق به مزار سال ۱۱۱۸ حک شده است. قبل از ورود به حیاط قسمت بیرونی و سپس از طریق سه در به بخش اصلی داخلی میتوان رفت. در اینجا تصاویر اسقف ها بصورت دسته جمعی قرار دارد. از اینجا تا محل اصلی حجره ها سه را وجود دارد. در قسمت جنوبی حجره اصلی دو حجره است. میکویند که در حجره دوم مزار دوم در بین چهارچوب متعلق به بابانوئل است ، لیکن وجود تصویر برجسته زن و مرد در روی آن کمی تردید ایجاد میکند. در مقابل مزار پهلویی مزار دیگری در میان چهارچوب واقع شده است. در گنبد شمالی تصاویر حصرت هیسی و ۱۲ حواری او ترسیم شده است. پهلوی آن برای مزاری دیگر کنده شده است. در قسمت چپ این مزار در بخش غربی سه اتاق دیده میشود. در قسمت میانه بنا وجود یک گنبد احتمال داده میشود، که زمان مرمت سالزمان روی آن پوشیده شده و با سنگ سکویی بصورت طاق گنبدی مورد استفاده قرار گرفته است. پرگه- آنتالیا مدیریت کل موزه ها و آثار وقفی هنری تیاتر “اسکن”سی پرگه کاوشهای تیاتر پرگه در سالهای ۱۹۹۳-۱۹۸۵ توسط هیئت کارشناسان ترک انجام گرفته است. در حین کاوش، علاوه بر دیونیسوس که در محل اصلیش قرار دارد تکه های مربوط به کنتاوروماکهیا و گیگانتوماکهیا جزئیات معماری پایان یافته و بخشی هم بصورت ناتمام مشاهده شد. در تیاتر پرگه دو ساختمان اساسی تثبیت شده است.

وضعیت معماری و دکوراسیون بنای صحنه ابتدا در دو طبقه بوده است سپس طبقه سوم به آن اضافه شده است؛ در همین زمان «پروسکنیون» مجددا در طرح ساخت قرار گرفت. کلیه تزیینات داخلی در مدت زمان مشخصی پایان یافته، و بارها و بارها در زمانهای مختلف برای اتمام آن تلاش شده است. خصوصیات کومپوزیسیون معماری و به خاطر رجحان خدایان تصور میشود که در طبقه سوم گیگانتوماکهیا ، و کنتاوروماکهیا در طبقه دوم جای گرفته باشد. در«پورتا رجینا» صحنه قربانی کردن دیده میشود. اتفاقات مربوط به مرمت و تعمیرات ساختمان تیاتر پرگه ، بدلیل عدم وجود هرگونه سند و مدرک ، تعیین تاریخ دقیق در آناتولی ممکن نیست و بر اساس ویژگیهای مزار و نقوش برجسته معین میشود. به همین سبب، برای نخستین بار ساختمان صحنه تیاتر در سالهای ۱۷۰ میلادی آغاز شده، در زمان امپراطور سپتیمیوس سوروس ۲۱۱-۱۹۳ میلادی تحت مدیدیت وی به پایان رسیده است. بعدها یک طبقه به این بنا افزوده شده است. تزیینات طبقه سوم بیشتر خصوصیات زمان سوروسها را منعکس میکند و بهمین سبب گمان میرود که در زمان امپراطور سوروس آلکساندر (۲۳۵-۲۲۲ میلادی) و یا ماکسیمیوس تراکس (۲۳۸-۲۳۵ میلادی) ساخته شده باشد. فعالیتهای دقیقتر در سالهای ۲۶۵-۲۶۰ و ۲۴۰-۲۳۵ میلادی خصوصا در زمان امپراطور گالینوس سرعت گرفته و شتاب بیشتری یافت.

در بین سالهای ۲۷۶-۲۷۵ میلادی در زمان جنگ آوردن صندوق خزانه به پرگه از جانب امپراطور تاسیتوس حیات جدیدی به شهر داد و مجددا ساختمان تیاتر آغاز شد و ساخت صحنه تیاتر و بهمین جهت در معماری تیاتر تغییرات انجام شده برای «بازیهای آبی» را میتوان مربوط به این دوره دانست . لوازم فرش کردن و «پروسکنیون» موجود در طبقه اول، نشان میدهد که تعمیرات در دوره موخر رومی انجام شده است. این لوازمات حداقل مربوط به ۴۷۵-۴۵۰ میلادی است که دال برآنست که مرمت پس از این تاریخها انجام شده است. علاوه بر این، مرمت و نوسازی کامل به خاطر شباهت مرمت به کارهای انجام شده در عصر امپراطور یوستینیانوس است،ولیکن برای برجسته تر کردن کارها میتوان به اندکی جلوتر نیز مربوط دانست؛ بهمین سبب آخرین کارهای ساختمانی در زمان امپراطور مارسیانوس (۴۵۷-۴۵۰ میلادی) و یوستینیانوس (۵۶۵-۵۲۷ میلادی) تخمین زده میشود. مجسمه هایی که در حین کاوش بدست آمده و بر اساس شکل قرارگرفتن صحنه در ساختمان کارهای نوسازی بعدی را مدلل میکند.

تاریخچه تیاتر پرگه: دوره اول ساخت: ۲۱۱-۱۷۰ میلادی دوره دوم ساخت: ۲۳۸-۲۲۲ میلادی ادامه ساخت ریزه کاریها: ۲۶۵-۲۳۵ میلادی ادامه ساحت و مرمت ریزه کاریها: ۳۰۵/۳۰۰-۲۷۵ میلادی نوسازیها: ۵۲۷-۴۷۵/۴۵۰ میلادی فیلم تیاتر پرگه (۷٫۹۷ مکابایت)

مدیریت موزه سیده – آنتالیا

تاریخچه موزه سیده

این موزه در شهر سیده جزو بخش ماناوگات است. در ۸ کیلومتری ماناوگات قرار گرفته است. در مقابل میدان مربوط به دوره رومی است، حمام آنتیک میدان از قرن ۶-۵ میلادی باقی مانده است و در سالهای ۱۹۶۱-۱۹۶۰ نوسازی و مرمت شده بصورت موزه درآمده است. بخش زیادی از آثاری که در موزه به نمایش درآمده است از طرف پروفسور دکتر عارف مفید مانسل ، در حفاریهای ۱۹۶۷-۱۹۴۷ که در شهر باستانی سیده انجام گرفته بدست آمده است.

از دوره هلنی، رومی و بیزانسی نوشتجات، اسلحه با کنده کاری برجسته، مجسمه های مشابه اصل یونانی که در دوره رومیها ساخته شده اند، مزارها، تصاویر ، ستونهای مزار، سرستونها و سایر در معرض تماشا قرار دارد. آثاری که در ساختمان حمام (موزه) به نمایش گذاشته شده است.

سالن شماره یک (فریجیداریوم) آثار مربوط به دوره موخر هیتیت، و برجسته کاری بر روی سلاح مربوط به دوره هلنی، ساعت آفتابی مربوط به دوره رومی و سایر در معرض نمایش است.

سالن شماره دو (سوداریوم) آثار مربوط به دوره رومی در معرض نمایش است.

سالن شماره ۳ (کالداریوم) کتیبه های دوره هلنی، مجسمه های دوره رومی هراکلس، سه الهه و مجسمه های نیک برجسته کاری در معرض نمایش است.

سالن شماره ۴ (تپیداریوم) مزارهای دوره رومی، مجسمه های هرمس، هگییه، آتنا، نیک، آپولونو تصاویر در معرض نمایش است. آثار در حال نمایش آثار مربوط به دوره رومی و هلنی سنگ مزار، ستونها، نوشتجات روی ستون سنگی، سرستون، برجسته کاری، کتیبه، ستون و تکه های مختلف معماری در معرض نمایش است.

فیلم موزه (۸٫۳۷ مگابایت) سیده، آنتالیا

تلفن: ۷۵۳۱۰۰۶ (۰۲۴۲) فاکس: ۷۵۳۲۷۴۹ (۰۲۴۲) به جز روزهای یکشنبه همه روزه برای بازدید باز است.

مدیریت موزه آلانیا- آنتالیا

موزه و خانه آتاتورک آلانیا- آنتالیا

موزه قوم شناسی کیزیل کوله آلانیا- آنتالیا مدیریت کل موزه ها و آثار وقفی هنری آنتالیا موزه کیزیل کوله آلانیا این ساختمان یادبود در سال ۱۲۲۶ به منظور کنترل بندر و استفاده نظامی ساخته شده است، که یکی از نمونه های بی نظیر سلجوقی بشمار میرود و بصورت سمبل شهر آلانیا درآمده است. پس از تعمیرات سالهای ۱۹۵۳-۱۹۵۱ در بخش ورودی طبق همکف ساختمان در سال ۱۹۷۹ کارهای مربوط به بخش شامل قالی، گلیم، البسه محلی، لوازم قدیم آشپزخانه، سلاح و لوازم اندازه گیری، لوازم سنجش دقیق، دارهای بافت و چادرهای ویژه منطقه و آثار قوم شناسی دیگر در معرض نمایش است و به بنا شکل یک موزه تما عیار مردم شناسی را داده است.

موزه وخانه آتاتورک آلانیا – آنتالیا

موزه و خانه آتاتورک آلانیا

پایه گذار جمهوری ترکیه در ۱۸ ماه سال ۱۹۵۳ به آلانیا تشریف فرما شدند، در خانه متعلق به توفیق آزاک اوغلو اقامت کردند که بعدها توسط ایشان به وزارت فرهنگ اهدا شد و در سال ۱۹۸۷ بازسازی شده و پس از مبلمان به عنوان « خانه و موزه آتاتورک» بر روی بازدیدکنندگان گشوده شد. در اتاقهای طبقه اول موزه لوازم شخصی آتاتورک ، تصاویر و تلگرافی که خطاب به مردم آلانیا نوشته اند و سایر مدارک تاریخی در معرض نمایش است، و در اتاقهای طبقه دوم یک خانه تمام عیار آلانیایی با کلیه لوازم برپا شده است که در آن لوازم مردم شناسی منطقه بعنوان نمونه در معرض دید است.